Culinaire troost, rouwen doe je niet alleen

17/07/2019 0 Door Carolina

Culinaire troost

Rouwen doe je niet alleen

Vanuit Stichting Culinair Erfgoed Centrum wordt het eenmalig event:

Culinaire tradities rondom het rouwen georganiseerd.

Elke samenleving kent een reeks gebruiken en gewoonten rondom het sterven.

Eten is een van deze gewoonte die in elke cultuur, in verschillende mate, hoort bij een begrafenis.

Nu Nederland zoveel internationale culturen heeft wordt het tijd om het rouwen en de daar bijhorende culinaire tradities van de zeven etnische culturen in beeld te brengen.

Het doel van het project is verbinding, samen werken aan een traditie en rouw rituelen die eindeloos zijn. Er wordt gekeken naar mogelijke verbanden tussen de verschillende rouw culturen in Nederland, en of er overlappingen zijn van culturen.

Doel hiervan is om meer inzicht te krijgen in elkaars rouw cultuur. Tijdens het evenement  ‘rouwen doe je niet alleen’ komen zeven verschillende culturen bij elkaar, vertegenwoordigd met hun eigen rouw cultuur.

De vertegenwoordigde rouwculturen zijn de Surinaamse, Turkse, Molukse, Joodse, Antilliaanse, Marokkaanse en de Nederlandse. Voor deze culturen is onderzoek gedaan naar rouwen en de eettradities die hierbij horen.

Doelstelling : een voedingsconcept omtrent culinaire troost ontwikkelen voor het project ‘rouwen doe je niet alleen’ in 2020-2021. Hiermee wordt verbinding en inzicht gecreëerd tussen de zeven verschillende internationale culturen in Nederland tijdens het culinaire rouwmoment

Centrale vraag : Hoe kan er een culinair concept gerealiseerd worden waarin zeven rouwculturen van Nederland bij elkaar komen?

 

                      

Koffie met eierkoek                Pan Bolo

 

                         \

 Krakeling                                                                                                                  Koek met stroop

 

Een bakje troost:

Een kopje troost tijdens Nederlandse begrafenissen en rouwriten.

Koffie is een van de meest populaire dranken ter wereld.

Sinds de introductie in de westerse wereld wordt koffie door alle lagen van de samenleving geconsumeerd.

Van de wieg tot het graf wordt koffie bij elke gelegenheid en herdenking geserveerd.

Tegelijkertijd resulteerde de stijging van de koffieconsumptie in een groeiend aantal onderzoeken naar bijna elk aspect van koffie, variërend van koffieconsumptie, koffierituelen, de gezondheidsvoordelen van koffie tot koffie-inname en sterfte.

Deze studies hebben zich echter niet gefocust op koffieconsumptie in tijden van verdriet en rouw.

Omdat ze alomtegenwoordig zijn op begrafenissen en tijdens rouwrituelen, wordt in Nederland een kopje koffie ook ‘een bakje troost’ en een bakje pleur, een kopje tranen (van het Franse werkwoord: pleurer, naar huil) beide bijnamen zijn nauw verwant aan dood en verdriet. Sinds de introductie van koffie in de koloniale periode is Nederland een multiculturele samenleving geworden.

Tegelijkertijd, en van de ochtend tot de rouw, is het gebruik en de bereiding van koffie en rouwrituelen in de loop van de tijd geëvolueerd en veranderd.

Hoe werd een kopje koffie een kopje troost? Ongeacht religie, ras, etniciteit of geslacht, bieden rituelen begeleiding.

In een presentatie zullen wij de geschiedenis, overlappingen  van koffie gebruik, onderzoeken bij begrafenissen en rouwrituelen in verschillende Nederlandse gemeenschappen.